Życie dopinguje.

Rok 1980

Północny Atlantyk,sztorm poza skalą.Statek Polskiej Żeglugi Morskiej m/s „Studzianki”. Wracamy z amerykańską kukurydzą do Gdyni po ponad ośmiomiesięcznym niespodziewanym rejsie do Japonii.Był to mój pierwszy z trzech, rejs dookoła świata. Statek otrzymuje zawiadomienie SOS.

Jesteśmy najbliżej kanadyjskiego jachtu potrzebującego pomocy, nomen omen „See Dream”. ( Morskie Marzenie). Maszt złamany,olinowanie zapętliło śrubę.Brak sterowności ,kilka chwil i wywrotka.Nasz statek robi pętlę Williamsona (lub zwrot Scharnowa), także mówią „manewr monachijski”. Osłaniamy jacht,trochę mniejsze fale.Wchodzą pojedynczo na pokład przymocowani linami po sztormtrapie .Kapitan wydaje polecenia ,do kucharza nakarmić, do mnie prowadź do kabiny armatorskiej – Kaziu od tej chwili ty się nimi opiekujesz.Rozpoczęcie nauki w Szkole Morskiej w tym język angielski są pomocne.Cała siódemka załogi jachtu, podniecenie,nerwowe i radosne przywitania , każdy ze mną ściska się,bardzo mocno w oczach niedowierzanie, radość w całym ciele .Kucharz ze stewardami przynoszą herbatę, ciepłe parówki i wiele innych smakołyków.Kiedy zobaczyłem ,że są już odpowiednio zabezpieczeni, delikatnie wycofuję się z kabiny przygotowując pozostałe.To telefon do mnie dzwońcie…i teraz dopiero poznaję kapitana.Sztorm dalej szaleje poza skalą Botforta.Zachwyceni naszym statkiem z niedowierzaniem,że zbudowany w Polsce , Poznań H. Cegielski – silnik, stocznia Warskiego w Szczecinie reszta.Podziwiają: basen, sauna,sala gimnastyczna,klub załogowy i oficerski wygodne messy wraz z pentrami.Płyniemy z wami do Polski – taka była ich decyzja.Jednak bliscy ( żony) zdecydowały inaczej bo w tym czasie wybuchły strajki na polskim wybrzeżu i w kraju.Po trzech dniach, helikopter ochrony wybrzeża Kanady podejmuje ich z naszego pokładu.Pożegnanie.Otrzymuję zdjęcie jachtu wraz z autografami załogi,jeden z marynarzy ściąga z głowy czapkę oddaje mi..Mam ją do dnia dzisiejszego.Jadnak do końca życia pozostaną mi w pamięci słowa kapitana na moje stwierdzenie,że „szkoda jachtu”.

Zapamiętaj Kaz można wszystko stracić ( majątek),można się rozwieść, można się pobrać na nowo ,można stracić przyjaciół, można zyskać nowych, ale kiedy? – dopóki żyjemy !

Od tej chwili cieszę się każdym kawałkiem mojego życia.

Opowieść druga.

Latem 2026 w księgarni kupuję dwie książki, jedną dla siebie drugą dla włodarza gminy w urodzinowym prezencie.

Niesamowita osobowość.Tytuł książki to mówi.Nieprzeciętny ultramaratończyk Dawid chce być i jest najlepszy w postanowieniach życiowych (kariera wojskowa i sportowych – biegi ultra), aby osiągnąć „niemożliwe”. Jestem już pod koniec książki…zaskoczenie – nie zdradzę fabuły, ale powiem,że w tym wszystkim co osiągamy najważniejsze jest zdrowie i trochę szczęścia.Wysłałem wiadomość do Dawida poprzez media społecznościowe…wiesz Dawidzie ta książka była mi potrzebna.